Surfboards zijn kwetsbaar en kunnen gemakkelijk beschadigd raken. In de praktijk kun je veel reparaties zelf thuis uitvoeren als je de juiste materialen kiest: polyester- of epoxyhars afhankelijk van het type foam, glasvezel, plugs, reparatiesets, schuurpapier, kwasten en lijmen.
Het beslissende criterium bij de keuze is eenvoudig: eerst moet je de kern van het board identificeren en daarna het type reparatie. Wat hier het verschil maakt, is niet zozeer de grootte van de deuk, maar de compatibiliteit tussen hars en foam. Als je één punt moet onthouden: een verkeerde keuze van hars kan de schade verergeren.
Als het board een epoxyboard met EPS-kern is, moet je verplicht epoxyhars of een reparatieproduct op die basis gebruiken. Let hierop als je twijfelt tussen beide systemen: polyesterhars tast polystyreen aan en kan de kern doen smelten, waardoor een groter gat ontstaat.
Als het board een polyesterboard met PU-foam is, is het meestal aangewezen om polyesterhars te gebruiken. In de praktijk kan epoxyhars ook gebruikt worden om dit type board te repareren. Wat het ene board van het andere onderscheidt onder deze omstandigheden, is het materiaal van de kern, niet de afwerking aan de buitenkant.
UV-hars bevat al het nodige additief om te katalyseren met de ultraviolette straling van de zon. Daarom hoeft ze onder normale omstandigheden niet vooraf gemengd te worden met een katalysator: ze werkt met dezelfde logica als elk Solarez-product dat aan de zon droogt.
Als de reparatie zonder zon moet worden uitgevoerd, bijvoorbeeld ’s nachts of binnen, kun je PMEC-katalysator toevoegen. Wat hier het verschil maakt, is de hoeveelheid goed beheersen, want een teveel versnelt de uitharding te sterk en bemoeilijkt de afwerking.
Als je een afgewerkt board van 5'11 zoekt, is het gebruikelijk om een pre-shape van 5'11 te bestellen. In de praktijk verkleint het schuren van de machinemarkeringen de uiteindelijke lengte doorgaans niet merkbaar.
Let hierop als je met korte maten werkt: de fijne afstelling gebeurt meestal meer in de contouren, rails en diktes dan in de totale lengte. Het beslissende criterium is niet om extra marge in de lengte te laten, maar om te vertrekken van een basis die al dicht bij de uiteindelijke maat ligt.
Om polyesterhars te katalyseren, ligt de gebruikelijke mengverhouding met PMEC-katalysator tussen 1% en 3%. Wat hier het verschil maakt, is de omgevingstemperatuur: hoe warmer het is, hoe minder katalysator je idealiter gebruikt.
Als je boven dat bereik gaat, kun je de hars “verbranden” en krijgt de reparatie een gelige kleur. In de praktijk vergt werken bij meer dan 25 °C met polyesterhars meer controle en laat het minder speelruimte. Voor meer informatie hierover gaat Mundo-Surf dieper in op dit punt in hun artikel over hoe een surfboard te lamineren.
Om de hars in de laatste fase goed te kunnen schuren, wordt gewoonlijk 5% paraffinestyreen toegevoegd aan de polyesterhars. Dit additief voorkomt dat het oppervlak kleverig blijft en maakt het mogelijk te schuren zonder dat het schuurpapier volloopt.
Als je één punt moet onthouden: paraffinestyreen wordt uitsluitend gebruikt in de laatste laag, de zogenaamde hot coat of gel coat. Het wordt nooit gebruikt in de laminering van de glasvezel, omdat het de hechting tussen de lagen zou veranderen. Mundo-Surf beschrijft dit proces uitvoerig in hun artikel over hoe een surfboard te glazuren.
